Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Καὶ ἔσται ἐν τῷ συννεφεῖν με νεφέλας ἐπὶ τὴν γῆν, ὀφθήσεται τὸ τόξον ἐν τῇ νεφέλῃ


καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Νῶε·
τοῦτο τὸ σημεῖον τῆς διαθήκης,
ὃ ἐγὼ δίδωμι ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν
καὶ ἀνὰ μέσον πάσης ψυχῆς ζώσης,
ἥ ἐστι μεθ᾿ ὑμῶν εἰς γενεὰς αἰωνίους·
τὸ τόξον μου τίθημι ἐν τῇ νεφέλῃ,
καὶ ἔσται εἰς σημεῖον διαθήκης ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ τῆς γῆς.
καὶ ἔσται ἐν τῷ συννεφεῖν με νεφέλας ἐπὶ τὴν γῆν,
ὀφθήσεται τὸ τόξον ἐν τῇ νεφέλῃ,
καὶ μνησθήσομαι τῆς διαθήκης μου,
ἥ ἐστιν ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν,
καὶ ἀνὰ μέσον πάσης ψυχῆς ζώσης ἐν πάσῃ σαρκί,
καὶ οὐκ ἔσται ἔτι τὸ ὕδωρ εἰς κατακλυσμόν,
ὥστε ἐξαλεῖψαι πᾶσαν σάρκα.
καὶ ἔσται τὸ τόξον μου ἐν τῇ νεφέλῃ,
καὶ ὄψομαι τοῦ μνησθῆναι διαθήκην αἰώνιον
ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ τῆς γῆς
καὶ ἀνὰ μέσον ψυχῆς ζώσης ἐν πᾶσι σαρκί, ἥ ἐστιν ἐπὶ τῆς γῆς.
καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς τῷ Νῶε·
τοῦτο τὸ σημεῖον τῆς διαθήκης, ἧς διεθέμην ἀνὰ μέσον ἐμοῦ
καὶ ἀνὰ μέσον πάσης σαρκός, ἥ ἐστιν ἐπὶ τῆς γῆς.

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

Ὕμνοι Χριστουγέννων-ἡμέρα 30η.


Ὁ ἀχώρητος παντί, πῶς ἐχωρήθη ἐν γαστρί;
Ὁ ἐν κόλποις τοῦ Πατρός, πῶς ἐν ἀγκάλαις τῆς Μητρός;
Πάντως ὡς οἶδεν, ὡς ἠθέλησε καὶ ὡς ηὐδόκησεν.
Ἄσαρκος γὰρ ὤν, ἐσαρκώθη ἑκών.
Καὶ γέγονεν ὁ Ὤν, ὅ οὐκ ἦν δι’ἡμᾶς.
Καὶ μὴ ἐκστὰς τῆς φύσεως, μετέσχε τοῦ ἡμετέρου φυράματος.
Διπλοῦς ἐτέχθη Χριστός,
τὸν ἄνω κόσμον θέλων ἀναπληρῶσαι.

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Ὕμνοι Χριστουγέννων-ἡμέρα 29η.


Τι θαυμάζεις Μαριάμ; Τι ἐκθαμβεῖσαι τῷ ἐν σοί;
Ὅτι ἄχρονον Υἱόν, χρόνῳ ἐγέννησα, φησί,
τοῦ τικτομένου τὴν σύλληψιν μὴ διδαχθεῖσα.
Ἄνανδρος εἰμί καὶ πῶς τέξω Υἱόν;
Ἄσπορον γονήν τις ἑώρακεν;
Ὅπου Θεὸς γὰρ βούλεται νικᾶται φύσεως τάξις,
ὡς γέγραπται.
Χριστὸς ἐτέχθη ἐκ τῆς Παρθένου,
ἐν Βηθλεέμ τῆς Ἰουδαίας.

Καὶ ἐξαλείψει ἀπ’ αὐτῶν ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.

http://youtu.be/omxAjFFnrLk

Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Ὕμνοι Χριστουγέννων-ἡμέρα 28η.


Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί, ποῦ ἐγεννήθη ο Χριστός˙

ἀκολουθήσωμεν λοιπόν ἔνθα ὁδεύει ὁ ἀστήρ,

μετὰ τῶν Μάγων, Ἀνατολῆς τῶν βασιλέων.

Ἄγγελοι ὑμνοῦσιν ἀκαταπαύστως ἐκεῖ˙

Ποιμένες ἀγραυλοῦσιν ᾠδὴν ἐπάξιον˙

Δόξα ἐν ὑψίστοις, λέγοντες,

τῷ σήμερον ἐν Σπηλαίῳ τεχθέντι,

ἐκ τῆς Παρθένου καὶ Θεοτόκου,

ἐν Βηθλεέμ τῆς Ἰουδαίας.



Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

Ὕμνοι Χριστουγέννων-ἡμέρα 27η.


Σπηλαίῳ παρῴκησας Χριστὲ ὁ Θεός,
φάτνη ὑπεδέξατο,
Ποιμένες δὲ καὶ Μάγοι προσεκύνησαν.
Τότε δή τῶν Προφητῶν ἐπληροῦτο τὸ κήρυγμα˙
καὶ Ἀγγέλων αἱ Δυνάμεις ἐκραύγαζον, βοῶσαι καὶ λέγουσαι˙
Δόξα τῇ συγκαταβάσει σου,
μόνε Φιλάνθρωπε.

Όρθρος



Να περπατάω την Κυριακή το πρωί προτού χαράξει, μέσα στη βαθειά σιγή της αναστάσιμης αυγής, πριν θραύσει το σκοτάδι η πρώτη αχνή ακτίνα, πριν αρχίσουν τα πρωινά τιτιβίσματα των πουλιών, όταν όλα περιμένουν χωρίς ανάσα την ανεπαίσθητη αυτή μετάβασι απ'την νύχτα στη μέρα, να περπατάω, προφυλαγμένα, ταπεινά, μη ραγίσω τη σιωπή, να βαδίζω πάνω στήν υγρή άσφαλτο, με το "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με" να επιπλέει πάνω από το κεφάλι μου σα νεφέλη, φθάνω μέσα στην Εκκλησία, με τυλίγει αμέσως η μυρωδιά των κεριών, οι γλυκειές φλόγες των καντηλιών που πλέουν μετέωρες μέσα στο σκοτάδι, η προσευχή του εσπερινού και του αποδείπνου της προηγούμενης που έχει στρωθεί σαν πάχνη πάνω στα στασίδια, στα προσκυνητάρια και τους τοίχους. Ιδού σκοτία και πρωί. Μαλακά βήματα και θροίσματα, βαθύσκιωτες μορφές που γλιστρούν αθόρυβα ανάμεσα στις καμάρες και τις άγιες Εικόνες, και μετά το Ευλογητός ο Θεός ημών, ο εξάψαλμος, βραχνός, εξερευνητικός των μυχιετάτων της καρδιάς σπηλαίων, εσωστρεφής και σοβαρός, άβυσσος άβυσσον επικαλείται, τον Άχρονο και Αναφή και Αιώνιο Πλάστη ο άνθρωπος μέσα στο σκοτάδι της νύχτας, μέσα στο σκοτάδι της καρδιάς, ψάχνει να τον ψηλαφήσει, να σκαρφαλώσει επάνω του, με λαίμαργα χέρια να ψηλαφήσει τον Χαρακτήρα της Μορφής Του, μέσα στο βαθύ σκοτάδι και την ιερή σιγή της βαθειάς καρδιάς.

Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

Ὕμνοι Χριστουγέννων-ἡμέρα 26η.


Μάγοι, Περσῶν βασιλεῖς,

ἐπιγνόντες σαφῶς

τὸν ἐπὶ γῆς τεχθέντα Βασιλέα οὐράνιον,

ὑπὸ λαμπροῦ Ἀστέρος ἑλκόμενοι,

ἔφθασαν ἐν Βηθλεέμ,

δῶρα προσφέροντες ἔγκριτα,

χρυσὸν καὶ λίβανον καὶ σμύρναν˙

καὶ πεσόντες προσεκύνησαν.

Εἶδον γὰρ ἐν τῷ Σπηλαίῳ,

βρέφος κείμενον τὸν Ἄχρονον.

Ὕμνοι Χριστουγέννων-ἡμέρα 25η.


Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ σήμερον ἡνώθησαν,

τεχθέντος τοῦ Χριστοῦ.

Σήμερον Θεὸς ἐπὶ γῆς παραγέγονε

καὶ ἄνθρωπος εἰς οὐρανοὺς ἀναβέβηκε.

Σήμερον ὁρᾶται σαρκὶ, ὁ φύσει ἀόρατος, διὰ τὸν ἄνθρωπον.

Διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς δοξολογοῦντες, βοήσωμεν αὐτῷ˙

Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ

καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη,

ἥν ἡμῖν ἐβράβευσεν ἡ παρουσία σου,

Σωτήρ ἡμῶν δόξα σοι.

Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010

Ὕμνοι Χριστουγέννων-ἡμέρα 24η.


Νέον ἐξ Ἀδάμ παιδίον φυράματος,

ἐτέχθη Υἱὸς καὶ πιστοῖς δέδοται˙

τοῦ δὲ μέλλοντος οὗτός ἐστιν Αἰῶνος Πατὴρ καὶ Ἄρχων,

καὶ καλεῖται τῆς Μεγάλης Βουλῆς Ἄγγελος˙

οὗτος ἰσχυρὸς Θεός ἐστι

καὶ κρατῶν ἐξουσίᾳ τῆς κτίσεως.

Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Ὕμνοι Χριστουγέννων-ἡμέρα 23η.


Εὐφράνθητι Ἱερουσαλήμ,

καὶ πανηγυρίσατε πάντες οἱ ἀγαπῶντες Σιών.

Σήμερον ὁ χρόνιος ἐλύθη δεσμός,

τῆς καταδίκης τοῦ Ἀδάμ.

Ὀ Παράδεισος ἡμῖν ἠνεῴχθη,

ὁ ὄφις κατηργήθη.

Ἥν γὰρ ἠπάτησε πρώην,

νῦν ἐθεάσατο

τοῦ Δημιουργοῦ γενομένην Μητέρα.

Ὤ βάθος πλούτου καὶ σοφίας καὶ γνώσεως Θεοῦ!

Ἡ προξενήσασα τὸν θάνατον πάσῃ σαρκί,

τῆς ἁμαρτίας τὸ ὄργανον,

σωτηρίας ἀπαρχὴ ἐγένετο τῷ κόσμῳ παντί

διὰ τῆς Θεοτόκου.

Βρέφος γὰρ τίκτεται ἐξ αὐτῆς,

ὁ παντέλειος Θεός.

Καὶ διὰ τοῦ Τόκου, Παρθενίαν σφραγίζει,

σειρὰς ἁμαρτημάτων λύων διὰ σπαργάνων.

Καὶ διὰ Νηπιότητος,

τῆς Εὔας θεραπεύει τὰς ἐν λύπαις ὠδῖνας.

Χορευέτω τοίνυν πᾶσα ἡ κτίσις καὶ σκιρτάτω˙

ἀνακαλέσαι γὰρ αὐτὴν παραγέγονε Χριστός,

καὶ σῶσαι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου 2010

Ὕμνοι Χριστουγέννων-ἡμέρα 22η.


Τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ γεννηθέντος

ἐν Βηθλεέμ τῆς Ἰουδαίας,

ἐξ Ἀνατολών ἐλθόντες Μάγοι,

προσεκύνησαν Θεὸν ἐνανθρωπήσαντα.

Καὶ τοὺς θησαυροὺς αὐτῶν προθύμως ἀνοίξαντες,

δῶρα τίμια προσέφερον˙

δόκιμον χρυσόν,

ὡς Βασιλεῖ τῶν αἰώνων,

καὶ λίβανον ὡς Θεῷ τῶν ὅλων,

ὡς τριημέρῳ δὲ νεκρῷ, σμύρναν τῷ ἀθανάτῳ.

Πάντα τὰ ἔθνη,

δεῦτε προσκυνήσωμεν τῷ τεχθέντι,

σῶσαι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010

Ὕμνοι Χριστουγέννων-ἡμέρα 21η.


Ὁ λαὸς εἶδεν, ὁ πρὶν ἠμαυρωμένος,

Μεθ' ἡμέραν φῶς, τῆς ἄνω φρυκτωρίας·

Ἔθνη Θεῷ δέ, κλῆρον Υἱὸς προσφέρει,

Νέμων ἐκεῖσε τὴν ἀπόρρητον χάριν,

Οὗ πλεῖον ἐξήνθησεν ἡ ἁμαρτία.



Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου 2010

Ὕμνοι Χριστουγέννων-ἡμέρα 20η.


Τὸν κατ’εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν

ρεύσαντα ἐκ παραβάσεως

ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς,

κλίνας οὐρανοὺς κατέβη

καὶ ᾤκησεν ἐν μήτρᾳ παρθενικῇ ἀναλλοιώτως,

ἵνα ἐν αὐτῇ τὸν φθαρέντα Ἀδὰμ ἀναπλάσῃ κράζοντα˙

Δόξα τῇ ἐπιφανείᾳ σου,

ὁ Λυτρωτής μου καὶ Θεός.

Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

Ὕμνοι Χριστουγέννων-ἡμέρα 19η.

Ἡ δημιουργός νῦν προέρχεται Σοφία, αἱ προφητικαί διανίσχουσι νεφέλαι, ἡ χάρις αἰθριάζει, ἡ ἀλήθεια ἔλαμψε, παύεται αἰνίγματα σκιώδη, ἡ τῆς Ἐδὲμ ἠνοίγη πύλη, Ἀδάμ χόρευε, ὁ πλαστουργὸς Θεός ἡμῶν, ἑκὼν πεπλαστούργηται.

Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010

Ὕμνοι Χριστουγέννων-ἡμέρα 18η.


Μὴ στύγναζε Ἰωσήφ,

καθορῶν μου τὴν νηδύν·

ὄψει γὰρ τὸ τικτόμενον ἐξ ἐμοῦ καὶ χαρήσῃ,

καὶ ὡς Θεὸν προσκυνήσεις,

ἡ Θεοτόκος ἔλεγε τῷ ἑαυτῆς μνηστῆρι,

μολοῦσα τοῦ τεκεῖν τὸν Χριστόν.

Ταύτην ἀνυμνήσωμεν λέγοντες·

Χαῖρε κεχαριτωμένη,

μετὰ σοῦ ὁ Κύριος,

καὶ διὰ σοῦ μεθ' ἡμῶν.

Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου 2010

Ὕμνοι Χριστουγέννων-ἡμέρα 17η.


Ἀνέτειλας Χριστὲ ἐκ Παρθένου,

νοητὲ Ἥλιε τῆς Δικαιοσύνης.

Καὶ Ἀστὴρ σὲ ὑπέδειξεν

ἐν Σπηλαίῳ χωρούμενον τὸν Ἀχώρητον,

Μάγους ὁδηγήσας εἰς προσκύνησίν σου,

μεθ̉ ὧν σὲ μεγαλύνομεν,

Ζωοδότα δόξα σοι.

Φώτης Κόντογλου


" Ἐμένα ὅμως, ὁ Θεὸς ξαίρει γιατὶ μέσα ἀπ᾿ τὸ κρεββάτι μου τὸ μυαλό μου κατεβαίνει καὶ ψάχνει, ὅπως τὸ σκαντάλι μέσα στὸ νερό. Μοῦ φαίνεται πὼς περνῶ σιμὰ ἀπ᾿ τὶς πέτρες τοῦ τοίχου, ὅπως εἶναι στοιβαγμένες ἡ μιὰ ἀπάνω στὴν ἄλλη, ἴσαμε κάτου στὰ θεμέλια. Τὶς φχαριστῶ μὲ σφιγμένη καρδιὰ γιατὶ σηκώνουν τόσο βάρος καὶ μὲ κρατᾶν ἐδῶ ἀπάνου. Ὁλάκερη ἡ μικρή μου φυλακὴ φχαριστᾶ, λές, αὐτὲς τὶς καλὲς πέτρες, τὰ ξύλα καὶ τὰ σίδερα, τὰ θεμέλια ποὺ ζαλίζουνται ὅλη τὴ μέρα ἀπ᾿ τὴ βουὴ τοῦ κόσμου ποὺ περνᾶ μέσα στὸ δρόμο. Συλλογίζουμαι μὲ δάκρυα εὐγνωμοσύνης τὸ μαγαζάκι κάτου, πλάϊ στὴν πόρτα, ποὺ κάθεται μέσα ἕνα γεροντάκι μὲ μακρυὰ γένεια, τριγυρισμένο ἀπὸ παλιὰ πράματα ποὺ τὰ μαύρισε ὁ καιρὸς σὲ μακρινὲς χῶρες, κ᾿ ἔφταξαν ὡς ἐδῶ μ᾿ ἕναν τρόπο μυστηριώδη.

Ὁ Θεὸς μὲ νοιάζεται, ὅπως ἐγὼ νοιάζουμαι ἕνα μικρὸ πουλί, ἕνα ἀσκημοπούλι, ποὺ ἔχω ἀγοράσει μαζὶ μὲ τὸ κλουβί του. Μέσα στὴ φωλιά μου ὁ πλούσιος Θεὸς οἰκονόμησε καὶ γιὰ τοῦτο τὸ ἀδύνατο πλάσμα του... Εἶναι τόσο ἀχαμνό! Τὰ πόδια του εἶναι λές, δυὸ μαῦρες κλωστές, κι ἀπάνου στὴ μαδημένη κοιλιά του μπορεῖς νὰ δεῖς τὸ τὶκ τὰκ ποὺ κάνει ἡ μικρὴ καρδιά του, ὅπως πασκίζει νὰ τὸ ζεστάνῃ. Ἡ σγάρα του εἶναι κ᾿ ἐκείνη μαδημένη, καὶ μέσα ἀπὸ τὸ ψιλὸ πετσί της ξεχωρίζουνε τὰ σπυριὰ ἔτσι καθαρά, ποὺ φοβᾶμαι μὴν τὴ σκίσουν...

(...)

Ἀπ᾿ τὸ φεγγίτη φαίνουνται δυὸ ἄστρα. Τὸ καρφί, ποὺ κρατᾶ τὸ κλουβὶ στὸν τοῖχο, παίρνει στὰ μάτια μου μιὰ μεγάλη ἔννοια· εἶνε ὁ αἰώνιος Θεὸς ποὺ νοιάζεται γιὰ τὴ σαπουνόφουσκα ποὖναι κεῖ μέσα. Ὁ Τρὶπ-Τσὶκ κοιμᾶται μὲ τὸ κεφάλι χωμένο μέσα στὰ φτερά του. Ἡ πόρτα του εἶναι σφαλιχτὴ καὶ τὸ κουπάκι του εἶναι γεμάτο ὡς τὰ χείλια ἀπὸ καθαρὸ νερό.

Στὸν ἀγέρα πετοῦν ἕνα σωρὸ πράματα! Ἀκούγεται ἡ βαθειὰ βουὴ τοῦ ἀτελείωτου κόσμου... Στῆσε τὸ αὐτί σου!... Τί μυστικὴ γλώσσα ἔχει ἡ ψυχή!... Περπατῶ μὲ τὶς μύτες τῶν ποδιῶν μου, - τὸ δάχτυλό μου εἶναι ἀπάνου στὸ στόμα μου... Εἰδῶν εἰδῶν μυρουδιὲς κλώθουνται σὲ χρωματιστὰ ρέματα, ποῦναι ὅμοια μὲ τόξα τ᾿ οὐρανοῦ... Ἀπάνου στὸ πάτωμα στοιβάζουνται - φροὺ φροὺ - μαλακὰ πούπουλα, ποὺ στρίφτουν στὸν ἀγέρα καὶ πέφτουν ἀμέτρητα, σκεδιάζοντας χίλια χάδια ἀγάπης - χίλια χάδια ἀγάπης...

Οἱ ἄδειες καμάρες τοὐρανοῦ γιομίζουν ἀπὸ μιὰ κρυφὴ μουσική... Μέσα στὸ ἄπατο χάος κυλᾶνε ἀργὰ καὶ βουβὰ ἑκατομμύρια χαμένοι αἰῶνες... Ἡ πούλια ἀφουγκράζεται μὲ σιωπὴ τὴ σκέψη τοῦ Θεοῦ... Ἀπάνου στὶς στερεμένες θάλασσες τοῦ Βέγα ἀρχίζει νὰ φυσᾶ ἕνα ἐρημικὸ ἀγέρι.

Φτωχή μου φωλιά! Ἐδῶ μέσα οἱ ἄγγελοι χορεύουν μὲ τὶς αἰώνια παιδικὲς φτέρνες τους κάθε βράδυ... Ὠσαννά! Ὠσαννά!... Ἡ γῆς ἁγιάστηκε! "